Maandoverzicht

Er is bijna geen andere mogelijkheid dan de afgelopen weken even kort samen te vatten:
* 11 / 12 / 13 mei verbleven we in Friesland om daar te genieten van een heel weekend reunie van de reisgroep van Maritt (2006). Het was een geweldig weekend, het weer werkte mee, het huisje en de omgeving waren geweldig (Zonnehuis te Exmora), de visite was gezellig, er was een bubbelbad, er waren kano's, de hooikoorts was nog ver weg en we hadden het ware vakantie gevoel te pakken, de bedden sliepen heerlijk en we hebben heerlijk met onze vrienden kunnen bijpraten en genieten.
* We vierden de afgelopen maand twee hebbes-dagen
* We vierden de afgelopen maand twee thuiskom-dagen (weer chinees eten - joepie)
* Uit onze eerste reisgroep ging er een gezin terug en konden we lekker meelezen met hun belevenissen die soms zo echt aanvoelden dat we de geuren konden ruiken
* Uit onze tweede reisgroep ging er iemand terug om haar derde kindje te gaan halen en zij zien er heel gezellig uit met zijn vieren op de foto's als happy-family
* Met Pinksteren gingen we naar OPwekking, in een geleende vouwwagen maar met stralend weer en dus was het een super weekend (anti kampeer setje moerkerken)
* onze vrienden uit Papoea Nieuw Ginea zijn op verlof voor een jaar sinds 9 mei www.uriay.wordpress.com)
* onze vrienden uit Africa (African Mercy Ships) zijn op verlof sinds 1 juni voor twee maanden om de bruiloft van de dochter mee te maken en te genieten van een zomervakantie (www.familiemeijerink.nl)
* Carina is succesvol teruggekeerd naar Mali (www.carinainmali.blogspot.com)

Zo vliegt de maand mei dus om, en is het over een aantal weken alweer tijd om nogmaals in te pakken. De grote zomervakantie ligt om de hoek.... Eerst nog even mijn contract zien te verlengen... dat gesprek is volgende week!!

En voor ik het vergeet: na veel praten kunnen we nu gaan zwoegen; er komt een nieuwe speeltuin in Middelharnis. Voor die tijd is er nog enorm veel te doen, dus naast werken zal daar na de zomervakantie iedere vrije minuut in gaan zitten.... Lijkt mij geweldig om daar het hek van open te kunnen gooien en de kinderen zien doen waar ze recht op hebben: heerlijk spelen in een veilige omgeving. Als voorzitter ben ik natuurlijk beretrots op mijn bestuurtje!!!!
                                                                                                                     

Kei lekkerrrrrrr

Afgelopen week uitgeprobeerd:

P

Paella met kippendrumsticks

Ingrediënten

• 1 zakje saffraan (0.05 g) +
• 1 liter kippenbouillon (van tablet), heet +
• 1 schaal kipdrumsticks (600 g) +
• 6 trostomaten, gehalveerd +
• 5 el olijfolie +
• 2 uien, gesnipperd +
• 1 chorizo (worst 250 g), in plakjes +
• 4 tenen knoflook, in plakjes +
• 300 g risottorijst (zak 500 g) +
• 300 g tuinerwten (pak 450 g, biologisch, diepvries)

Er wordt in dit huishouden over het eten aan alle kanten altijd veel gezeurd. Het is natuurlijk onmogelijk om het zeven personen iedere dag opnieuw tevreden te houden. En je kunt ook niet iedere dag iets op tafel zetten dat begint met een "P"....

Maar dit recept was echt heerlijk en werd door iedereen gewaardeerd, en dat is ook wel eens prettig.

                                                                                                          

Kleine dingen....

Net lees ik op de blog van EVA-magazine 5 tips om te genieten van genoeg... Pffff dat is toch wel even wat. Tip 1 : vraag aan anderen wat voor leuks ze vandaag hebben meegemaakt. Zomaar, tijdens de koffie of als je elkaar tegenkomt bij het boodschappen doen, maar ook aan je kinderen bij het naar bed brengen. Een leuke tip, heel positief en niet zo heel moeilijk. Misschien dat degenen die dit lezen eens aan mij kunnen laten weten wat voor leuks zij mee hebben gemaakt, maak mij eens blij met kleine berichtjes met leuks!!!

Tip 5 is dat je voor jezelf iedere dag moet opnoemen de kleine dingen waar je blij van wordt, en om te zorgen dat anderen daar dan weer blij van worden ga je dit doen via de social media. Het proberen waard toch??
Dus waar ben ik blij van geworden vandaag?

• De zon scheen vandaag, en ondanks de wind was het best lekker
• Vier steppende kinderen op weg naar het speeltuintje.
• Een douchende grote broer die geduldig het haar wast van zijn zus, en ondertussen zegt dat ze heel goed haar best doet!!
• Twee jongens die samen een spelen op de computer, wel een half uur lang zonder één onvertogen woord tegen elkaar.
• Het lezen van de blog van onze vrienden die op dit moment in China zijn en genieten van een cruise over de Yangtze-rivier.
• Een middag in de kerk met vier mensen die gedoopt worden
• Twee armen om je nek en wrijvende handjes op je rug
• Gebakken eitje op de nasi
• Kinderen vroeg naar boven omdat het zondagavond is en wij lekker samen op de bank
• Kopje Latte Machiatto met schuim dat altijd wordt opgesmikkeld door Maritt als ze de kans krijgt (vandaag dus ook weer)
• Goudvissen in een schone vissenkom
• Vrienden van het afgelopen weekend (M&T&C) en vrienden van het komende weekend (china-reünie 2008)

Genoeg om met een glimlach op mijn gezicht in slaap te vallen... Morgen weer??

                                                                                                                      

Wat is de missie van Channa

Zomaar opeens je eigen naam opschrijven, terwijl je moeder denkt dat je lekker zit te kleuren.

En het hoeft nog niet.. je zit net in groep 0 sinds een half jaar...

Feestdag bij M7

Vandaag was het feest in huis, twee jarige meiden die wel houden van een feestje!! Ze zijn verwend tot en met. Maritt heeft met al haar zelfgespaarde euro's een radio-CD-speler gekocht en Yanthe heeft haar vissen verwend en een echt aquarium gekocht voor die twee oranje rakkers.... Het was een heerlijke dag, hier een paar foto's om er een beetje een idee van te krijgen....

Voor wie het persé wil weten: de taarten zijn echt zelf gemaakt (met dank aan Xenos voor die superzachte marsepein) en Yanthe heeft op haar taart een blauwe fiets (zie andere foto voor het echte formaat blauwe fiets). De taart van Maritt is geïnspireerd op haar behang, zij heeft een nieuw bed met nachtkastje voor haar 7de verjaardag gekregen.

Dit gaat over 10 april....

Gisteren was het 10 april, een datum die ieder jaar opnieuw mij ontroerd. De dag waarop we ouders werden van een kind zo ver weg, maar zo gewenst en zo in ons hart. Zelfs nog voor we haar kenden, hielden we al intens van haar. We hoefden niet eens haar te zien om te weten dat zij bij ons hoorde en wij haar familie zouden zijn voor altijd. De dag leek eindeloos lang te duren, we liepen al weken op kolen want via internet en Yahoo en de Chinese Countdown wisten we dat we er deze bij zouden zitten. Voor degenen die niet snappen waar het over... bij het aanmelden voor adoptie uit China krijg je een inlogdatum. Ergens aan de andere kant van de wereld ligt jouw persoonlijke verhaal en alle kostbare papieren in een kast tussen duizenden andere mapjes, voorzien van een nummer dat heel belangrijk is. Dat nummer is namelijk de volgorde van afhandelen, in die tijd (zes jaar en langer geleden) het nummer voor een (gezonde) koter van Chinese makelei. Al weken liepen we op eieren, want in maart waren we op drie voorgaande nummers na niet aan de beurt... de Teleurstelling was zo groot... het wachten één grote frustratie. En toen kwam april aan de lucht... en het gerucht dat er veel was gemachted (kind en ouders bij elkaar gezocht door een chinese man ergens ver weg in een donker kantoortje tussen al mapjes)... Op Yahoo konden precies volgen wie er allemaal een voorstel kregen.. mensen die we al zo goed kenden, via internet, via de telefoon, uit korte ontmoetingen... en dag kroop voorbij... 's Middags regende het voorstellen, bij ons regende het helemaal niet... Het werd 15.00 uur... het werd 16.00 uur en geen telefoontje vanuit Halle voor deze familie... Na vieren werd de stemming hier in huis er niet beter op, Gerard kwam thuis, vond een huilende vrouw, op van de zenuwen. Het werd half vijf... de wijzers van de klok kropen langzaam naar de 12 en de 5... We spraken het al uit, deze keer zitten we er niet bij... we worden niet meer gebeld, want ja, ook voor de medewerkers van Kind&Toekomst komt een werkdag een keer ten einde... Maar je weet ook dat jouw inlognummer tussen al die andere nummers MOET zitten, zo werken ze nu eenmaal gewoon de rij af... Toen werd het 17.10 uur....

De telefoon gaat, Bertie van Kind&Toekomst aan de lijn.... Op dat moment slaat je hart een slagje of 3 a 4 over... Of we ouders wilden worden van een klein meisje dat op ons wacht in het zuiden van China.... WAT DENK JE.... we hebben geen bedenktijd nodig, dit is ons kind!!!!! Snel nog wat gegevens op een papier schrijven dat al een week klaarligt... En dan : juichen, huilen, de straat op, naar de buren, de vlag uithangen, iedereen bellen.... We zijn ouders geworden, opnieuw van een prachtig kind, zo in ons hart, zo gewenst en gewild....

Maritt, lieve schat.... we houden van je tot op de bodem van ons hart, naar de maan en weer terug. Jij hebt door er te zijn van ons betere ouders gemaakt. Onze weg samen gaat zeker over hobbels, maar hij is er niet minder mooi door. Dank je dat je bij ons wilt zijn, dank je dat wij je mogen troosten als je verdriet hebt, dank je voor wie je bent, dat we van je mogen genieten, hoe je lacht, rent en speelt, hoe je bent naar andere mensen, en dat je van ons houdt net zoals wij van jou!!!


                                                                                                                (mama)

Gisteren...

Gisteren een afspraak in Den Haag, een ochtendje Basic Trust. Nuttige gesprekken, je weet immers als ouders niet alles maar je hoeft ook niet zelf het wiel uit te vinden. Ik ben vooral heel blij met het feit dat je heel veel dingen kan bespreken zonder opeens heel verkeerd aan het opvoeden te zijn. En soms stuit je tijdens het praten met elkaar opeens op de kern van de lastige momenten die er zijn. En lastig is het op dit moment best wel.
Er is een puber in huis, beetje te vroeg maar al wel behoorlijk aanwezig. Hij vraagt een andere manier van opvoeden. Dit wordt zonder moeite opgepikt door de jongste telg, die opeens ook wil onderhandelen over haar wensen en noden; en dan woedend wordt als haar manier van aanpak door ons als ouders niet op prijs wordt gesteld... ze is nog maar vier en dan is onderhandelen geen issue. Jongste denkt daar anders over, met als gevolg: boosheid, overtrokken reactie op iets wat onschuldig lijkt, slaan zonder reden enz. Ook haar normale alledaagse gedrag past de laatste weken niet bij een kind van vier, dus waar komt het vandaan, welke beweegredenen zijn er voor haar om de laatste weken zo sterk te reageren???
En daarvoor is praten en het krijgen van tools zo ontzettend belangrijk. Feit is dat als je er de hele dag tussen zit je beeld niet meer objectief is, er ontstaat gewenning maar ook irritatie (met een reactie tot gevolg). Door er even van een afstandje naar te kijken begrijp je de beweegredenen van zowel puber als jongste en ben je voor een tijdje weer in staat dit om te buigen naar iets positiefs. En daar plukken zowel oudste als jongste, en alles wat daar tussen zit de vruchten van. Nu maar ook later....